Mediteren.org

Het leven wacht op jou!

De geïnteresseerde zoekers

De Armeense mysticus GI Gurdjieff (1867-1949) liet niet alleen een indrukwekkende reeks muziek, dansen en movements na, we danken aan hem ook een hele serie leerzame anecdotes. In één ervan word de aankondiging gedaan dat Gurdjieff een lezing zal gaan geven aan geïnteresseerde luisteraars. Er word een plek en een tijd aangekondigd. Echter tegen de tijd dat de geïnteresseerden zich voor de deur hebben verzameld valt hun oog op een briefje waarop staat dat de lezing is uitgesteld naar een later tijdstip op een andere locatie. Een paar dagen later staat een wat uitgedunde groep luisteraars voor de deur van de nieuwe locatie als iemand van binnenuit de deur opent en meldt dat de lezing op een nieuw tijdstip zal plaatsvinden op een nieuwe locatie. Uiteindelijk staat er een klein groepje geïnteresseerden voor de deur op de nieuwe afgesproken locatie. Als de lezing uiteindelijk doorgaat en er maar een fractie van de eerste groep in de zaal zit vraagt een van Gurdjieffs leerlingen wat de reden is van het afstel van de eerdere lezingen. Was het niet goed gepland? Was de locatie niet goed? Hij begreep het niet, eerder had de zaal helemaal vol kunnen zitten en nu was er nog maar een klein deel over. De reden, zo legde Gurdjieff uit, was dat de groep die er nu zat écht geïnteresseerd was, ook al was het nog een keer uitgesteld dan zouden ze nog komen. Hun dorst naar ‘waarheid’ was zo sterk dat ze zich nergens door lieten weerhouden. De afgevallen mensen die waren alleen maar nieuwsgierig. Bij een kleine tegenslag vielen ze al af. Door al meteen aan het begin te filteren begon Gurdjieff met een krachtige groep zoekers en kon hij effectief met hun aan het werk.

Je kunt de movements van Gurdjieff op verschillende plekken doen. Weet wel dat het niet geschikt is voor nieuwsgierigen…alleen geinteresseerden zullen het werk op hun waarde weten te schatten.

 

LEES VERDER...

Zitten op de vulkaan

LavaBinnen borrelt het. Je probeert om je hoofd stil te krijgen…nergens aan denken…nergens aan denken…nergens aan…en voor je het weet ben je weer ver weg, verzonken in een droom, gedachte of fantasie. Het hoofd blijft maar hardnekkig doorgaan gedachten te produceren en hoe hard je ook je best doet, die mooie gedachten-machine is alweer aan de haal met jouw aandacht. Hoe krijg ik het nou stil van binnen? Wat is dat eigenlijk, stil?

We zitten op een vulkaan. Een vulkaan van emoties. En zolang we hier blijven, geen ruimte geven aan de kolkende lava om een uitweg te zoeken, blijven we gevangen op deze plek. Want als ik er vanaf stap ontploft de vulkaan en dan? Ben ik er dan nog of val ik dan in 1000 stukjes? Wie raapt me op? Ik blijf zitten, houd me schrap en probeer weer dat hoofd stil te krijgen. Hoe langer ik blijf zitten hoe groter de druk en des te groter de angst voor de uitbarsting. Een vicieuze cirkel waarin we gevangen zijn.

En soms, als de druk ondragelijk is geworden en we in een woede uitbarsting alles eruit hebben gegooid, naar onze partner, kinderen of die vervelende vreemdeling op straat en daarna de tranen uit onze ogen zijn gesprongen is het even stil. Zachtheid en liefde als we kunnen uithuilen in de armen van onze geliefden en dan misschien, heel misschien…even stilte.

Zou het niet fijn zijn als we konden leren hoe we met onze emoties om konden gaan? Hoe we ons kunnen uiten zonder dat we hoeven te wachten tot we overstromen? Want precies daar, op die plek van al dat verdriet, die boosheid, die teleurstelling, daar ligt ook jouw kracht.

Stap van die vulkaan, laat de lava stromen. Het is jouw levenskracht, jouw levensenergie. Ook jij kunt leren dat wat jij voelt er mag zijn en ook jij kunt leren jezelf te uiten. Iedereen heeft emoties, dat is de natuur. Onderdruk je ze dan onderdruk je jouw levenskracht en uiteindelijk jouw levensgeluk.

 

LEES VERDER...